2. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Om antwoord te geven op die vraag wil ik jullie graag meenemen in mijn vaak onnavolgbare gedachtegang.

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik gek ben op motoren en er ook veel heb (gehad). Ik ben dol op Triumph motoren. In 2 jaar tijd heb ik 4 Triumphs gehad en 3 van die 4 waren van hetzelfde model (andere bouwjaren): de Triumph Tiger. Vlak voor vertrek naar Mongolië heb ik er weer een aangeschaft uit 1993 in een zoektocht naar eenvoud, maar hiervoor heb ik de 900 rally pro gehad. Dat is een machine die alleen te beschrijven valt met vrijelijk gebruik van de meeste superlatieven. Die ongelooflijke machine had alles wat je je kon wensen: zadelverwarming, 6 rijmodi, navigatie op het scherm, alle veiligheidssystemen, 5 koffers etc. Toen ik de motor kocht maakte ik mezelf wijs dat ik hem flink aan het werk zou zetten en er de halve wereld mee rond zou rijden, want daar was dat ding gewoonweg voor gemaakt! 

Echter, daar kwam niets van. Juist omdat de motor zo belachelijk duur was (zowel aanschaf als onderhoud) ging ik er wellicht te voorzichtig mee om en hij is zeker wel goed gebruikt wanneer ik ermee reed, maar dat was slechts sporadisch gedurende ritten die niet van het juiste kaliber waren voor deze motor. Ik ben gevallen voor de droom die me is verkocht, maar die droom heb ik nooit met die motor waargemaakt. Exact het probleem dat ten grondslag ligt aan onze overconsumerende maatschappij. 

Toen kwam de ommekeer: na de verkoop van die motor dook ik meteen de motorzaak in en daar vonden mijn ma en ik een kleine smiecht die zich aan de andere kant van het spectrum bevindt: de honda monkey. Lachen joh, een schattig, komisch, klein machientje zonder poespas dat in het niet viel vergeleken met de Goliath waar ik eerst op reed. En zoals gebruikelijk dook ik het internet op om te zoeken naar een puntgaaf model voor weinig. Het was geen zoektocht met een serieuze bedoeling, maar meer een aftastende oriëntatie om te kijken of ik wellicht een pareltje kon scoren mits de sterren, de maan en de windrichting allemaal goed stonden.

Het duurde lang en ik vond niet echt iets, maar ik weet nog precies hoe het gebeurde: op een vrijdagavond om 03:30 's nachts in een moment van verstandsverbijstering kwam ik terecht op google pagina 2 (of was het 3?). "Mongol Monkey Run" las ik. En met de connotatie die ik tot voor kort over Mongolië had vond ik het wel grappig bedacht: een website over een paar klootviolen die hun Monkey misbruiken, lachen toch!? Maar toen ik zowaar op de website klikte vulde mijn scherm zich met een foto van een enorm landschap met een piepklein vlekje in het midden: de monkey zelf. Toen kwam ik er pas achter dat het hier daadwerkelijk ging over het land Mongolië (waar ligt dat überhaupt?)!! 

De website hing een verhaal op over het doorkruisen van een onherbergzaam land, op de meest ongeschikte motor, gewoon omdat het kan. En juist dit sprak mij heel erg aan in de context van mijn al te veel uitgestelde motortochten met motoren die er in tegenstelling tot ikzelf wel echt klaar voor waren. Dus, in essentie zal deze trip ook een krachtmeting zijn tussen mij en dat barreltje. Want als ik het hiermee kan, heb ik het echt zelf gedaan en zal het niet gelegen hebben aan de 5000+ euro kostende opties op de motor die al het werk uit handen nemen. 

De deadline voor het inschrijven voor dit bizarre evenement was toevalligerwijs maandag. Zaterdag heb ik nog even een halfuurtje met de gedachte gespeeld en zondagmiddag heb ik in stilte de knoop doorgehakt en mezelf in het diepe gegooid. Ik stond nu ingeschreven en had de tickets geboekt voor iets waar ik nog niet veel over wist, maar mijn gedachte was: "achjoh, dat komt later wel. Ik heb nog veel tijd". In werkelijkheid had ik net iets meer dan 4 weken de tijd, waarvan ik in alle eerlijkheid nog niet de helft heb besteed aan voorbereidingen.

Dit is hoe de trip tot stand is gekomen. Soms hoeft het helemaal niet diep zijn, maar moet je het gewoon doen.

In het volgende stukje zal ik wat meer uitleggen over de rally zelf: wat de regels zijn, do's/don'ts, en wat we kunnen verwachten. Vervolgens zal ik een heel stuk toewijden aan mijn pogingen tot voorbereiden, want ik heb het zeker wel geprobeerd maar dat is misschien gewoon niet zo mijn ding.

Gr Shiv zojuist geland in ulaanbaatar