9. Mijn Verhaal

Inmiddels ben ik weer terug en ben ik als vanouds aan het werk achter mijn bureau met een ietwat krakende bureaustoel in een weinig inspirerende omgeving. Het contrast met de afgelopen weken, waarin ik zonder twijfel de meest bijzondere reis van mijn leven heb beleefd, kan haast niet groter zijn. Alles wat ik heb meegemaakt is allemaal nog wat veel om te verwerken, maar nu presenteer ik met gepaste trots toch de laatste episoden van mijn avontuur; het deel waarin ik eindelijk met de Monkey op pad ging. 

Ik wil graag voorop stellen dat alles wat ik hier opschrijf zo waarheidsgetrouw mogelijk is. De nodige hyperbolen en afzwakkingen zijn niet bedoeld om afbreuk te doen aan situaties of mensen, dan wel hun karakter. Het zijn enkel de ervaringen door mijn ogen - gekleurd door mijn dramatische persoonlijkheid. 

Daarnaast wil ik jou, de lezer bedanken voor alle tijd die je er tot zover in hebt gestoken. Het was voor mij erg verleidelijk om dagelijks te posten en daardoor nog meer te genieten van alle lovende feedback die ik van iedereen kreeg. Maar al gauw bekroop mij het gevoel dat ik op deze reis iets moest bewijzen aan de lezers thuis die vol afwachting uitkeken naar het volgende wilde verhaal. Daardoor zou ik mezelf verliezen in het verhaal zonder het echt te beleven. Op deze manier zou ik het niet lang uithouden en het heeft mij veel moeite gekost om jou als lezer even op de laatste plaats te zetten en me volledig te focussen op mezelf en het avontuur. Het is de continuïteit van het verhaal niet ten goede gekomen en sommige zijn onderweg alweer hun interesse verloren. Maar uiteindelijk ben ik toch erg blij en vooral trots op de authentieke ervaring die ik heb beleefd. 

Tot slot vraag ik nog even om jouw geduld: dit hele reisverslag is een work in progress. Gedurende de komende dagen zal ik telkens een stuk plaatsen over hoe het eraan toe is gegaan tijdens deze ongelooflijke reis. Om zoveel mogelijk in de sfeer van het reisverslag te blijven zal ik een chronologische volgorde aanhouden, zoals het in eerste instantie bedoeld was. Ik hoop er mensen mee te inspireren zoals "HN" die al aangaf dat hij in Thailand een scooterreis op zoek naar olifanten heeft gemaakt. 

Een schrijver is nooit helemaal tevreden met zijn werk en dat geldt ook voor mij. Het doet mij pijn en het voelt oneerlijk om de diepste gesprekken en intiemste momenten hier te reduceren tot een paar regels in een incoherente blogpost. Daarom raad ik jou ook ten zeerst aan een soortgelijk avontuur te ondernemen en het allemaal zelf te beleven - in het echt is het allemaal vele malen mooier. Je zult er geen spijt van krijgen en ik wacht verwachtingsvol jouw reisverslag af. 

Gr. 3cilinder